Dołącz do nas
Do góry

Czy zmyślony przyjaciel Twojego dziecka to powód do niepokoju?

  • 33
    Udostępnienia

Gdy w życiu Twojego dziecka pewnego dnia pojawia się ktoś, kogo widzi tylko ono, możesz czuć zaniepokojenie. Nie wiesz co myśleć, gdy Twój maluch do porannego śniadania zasiada w towarzystwie „Krzysia” lub „Oli”? Zastanawiasz się czy to normalne, że Twój maluch rozmawia z (Twoim zdaniem) nieistniejącą istotą? Podejrzewasz chwilami, że mogą to być początki schizofrenii? Czy niewidzialny przyjaciel to faktycznie powód do zmartwienia?

Małgorzata Ohme, psycholog dziecięcy i ekspertka Akademii 5.10.15. podzieliła się z nami kilkoma faktami na temat niewidzialnego przyjaciela:

  • pojawia się zwykle po raz pierwszy między trzecim a czwartym rokiem życia;
  • większość dzieci zrywa tę znajomość przed ukończeniem sześciu lat, ale niektóre nie rezygnują z niej nawet do dziesiątego roku życia;
  • dziewczynki dwa razy częściej niż chłopcy zawierają tę szczególną przyjaźń;
  • nie ma istotnego związku między zdrowiem psychicznym dziecka a istnieniem w jego życiu niewidzialnego towarzysza;
  • dzieci, które wymyślają sobie tajemniczego przyjaciela, są często inteligentniejsze od rówieśników, jest on więc jak najbardziej rozwojowy;
  • większość dzieci ma poza niewidzialnym przyjacielem także prawdziwych kolegów;
  • 1/3 dzieci rozmawia z niewidzialnym przyjacielem przez telefon, czasem jest to pogawędka w trakcie oglądania telewizji lub w łóżku przed zaśnięciem.

Według Ohme niewidzialny przyjaciel mówi o tym, czego potrzebuje dziecko, jakie są jego potrzeby emocjonalne, ono się z nim identyfikuje. Jedynacy, którym bardziej doskwiera samotność, częściej niż inne dzieci wymyślają sobie towarzysza zabaw. Nie jest to jednak absolutnie powód do niepokoju!

Dołącz do dyskusji

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

More in Aktualności

Copyright © 2017 - 2018 Akademia 5.10.15. Wszelkie prawa zastrzeżone.